فناوري‌اطلاعات ، برنامه‌نويسي

برنامه نويسي ، شبكه ، سيستم عامل ، پايگاه داده ، سيستم اطلاعات جغرافيايي ، مديريت و كنترل پروژه

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 29)

انواع داده ي عددي

در ++C دو نوع اصلي داده وجود دارد : "نوع صحيح"(integer) و "نوع مميز شناور"(Floating point) . همه ي انواع ديگر از روي اين دو ساخته ميشوند .

نوع صحيح براي نگهداري اعداد صحيح (اعداد 0 و 1 و 2 و ... ) استفاده ميشود . اين اعداد بيشتر براي شمارش به كار مي روند و دامنه ي محدودي دارند .

نوع مميز شناور براي نگهداري اعداد اعشاري استفاده ميشود . اعداد اعشاري بيشتر براي اندازه گيري دقيق به كار مي روند و دامنه ي بزرگ تري دارند . يك عدد اعشاري مثل 187.352 را ميتوان به شكل 10²*1.87352 يا 10¹*18.7352 و يا ... نوشت . به اين ترتيب با كم و زياد كردن توان عدد 10 مميز عدد نيز جابجا ميشود . به همين دليل است كه به اعداد اعشاري "اعداد مميز شناور" مي گويند .

نوشته شده توسط: مرضيه در شنبه یازدهم اسفند 1386|+|

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 28)

انواع اصلي

ما در زندگي روزمره از داده هاي مختلفي استفاده مي كنيم : اعداد , تصاوير , نوشته ها يا حروف الفبا , صداها , بوها و ... . با پردازش اين داده ها مي توانيم تصميماتي اتخاذ كنيم , عكس العمل هايي نشان دهيم و مساله اي را حل كنيم . رايانه ها نيز قرار است همين كار را انجام دهند . يعني داده هايي را بگيرند , آنها را به شكلي كه ما تعيين ميكنيم پردازش كنند و در نتيجه اطلاعات مورد نيازمان را استخراج كنند . اما رايانه ها يك محدوديت مهم دارند : فقط اعداد را مي توانند پردازش كنند . پس هر داده اي براي اينكه قابل پردازش باشد بايد تبديل به عدد شود . ممكن است عجيب بنظر برسد كه مثلا صدا يا تصوير را چگونه ميتوان به اعداد تبديل كرد اما اين كار واقعا در رايانه ها انجام مي گيرد و هر نوع داده اي به تركيبي از صفرها و يك ها كه اعداد "دو دويي" (binary) خوانده ميشوند , تبديل مي گردد . سروكار داشتن با اعدادي كه فقط از صفرها و يك هاي طولاني تشكيل شده اند , بسيار گيج كننده و وقت گير است . علاوه بر اين مايليم كه با داده هاي واقعي در برنامه ها كار كنيم . اين تبديل داده ها به كامپايلر واگذار شده است و برنامه نويس با خيال راحت مي تواند انواع واقعي را كه آن زبان در اختيار مي گذارد , به كار برد . وقتي برنامه كامپايل شد , اين داده ها خود به خود به اعداد دو دويي تبديل ميشوند .

نوشته شده توسط: مرضيه در شنبه یازدهم اسفند 1386|+|

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 27)

مثال 11) چند ورودي روي يك خط

برنامه ي زير مانند مثال 10 است با اين تفاوت كه سه عدد را از ورودي گرفته و همان اعداد را دوباره در خروجي نشان ميدهد :

int main()
{   //reads 3 integers from input:
    int q,r,s;
    cout << "enter three numbers:";
    cin >> q >> r >> s;
    cout << "your numbers are:" << q << "," << r << "," << s << endl;
    return 0;
}

نمونه اي از اجراي برنامه ي بالا در زير آمده است :

enter three numbers: 35 70 9
your numbers are: 35,70,9

اعدادي كه كاربر در اين اجرا وارد نموده بصورت سياه تر نشان داده شده است .

نوشته شده توسط: مرضيه در شنبه یازدهم اسفند 1386|+|

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 26)

عملگر ورودي

در بيشتر برنامه ها از كاربر خواسته ميشود تا متغيري را وارد كند . براي اينكه بتوانيم هنگام اجراي برنامه مقاديري را وارد كنيم از عملگر ورودي << استفاده ميكنيم . عملگر ورودي مانند عملگر خروجي است و به همان سادگي كار ميكند . استفاده از دستور ورودي به شكل زير است :

cin >> variable;

variable نام يك متغير است . مثلا دستور :

cin >> m;

مقداري را از ورودي (كيبورد) گرفته و درون متغير m قرار ميدهد . اينكه ورودي عدد باشد يا كاراكتر يا تركيبي از اين دو , به نوع m بستگي دارد .

مثال 10) استفاده از عملگر ورودي

برنامه ي زير يك عدد را از كاربر گرفته و همان عدد را دوباره در خروجي نشان ميدهد :

int main()
{ //reads an integer from input:
   int m;
   cout << "enter a number:";
   cin >> m ;
   cout << "your number is:" << m << endl;
   return 0;
}

هنگامي كه برنامه ي بالا اجرا شود , عبارت :enter a number روي صفحه چاپ ميشود و منتظر مي ماند تا يك عدد را وارد كنيد . براي وارد كردن عدد بايد آن را تايپ كرده و سپس كليد enter را فشار دهيد . خط :

cin >> m;

عدد را از ورودي گرفته و در متغير m قرار ميدهد . توسط خط بعدي نيز جمله ي :your number is و سپس مقدار m چاپ ميشود . شكل زير يك نمونه از اجراي برنامه ي بالاست :

enter a number: 52
your number is: 52

در اين شكل عددي كه كاربر وارد كرده با حروف سياه تر نشان داده شده است . باز هم به كد برنامه نگاه كنيد . در خط چهارم كد يعني :

cout << "enter a number:";

از كاراكتر 'n\' يا endl استفاده نكرده ايم تا مكان نما در همان خط باقي بماند و ورودي در جلوي همان خط وارد شود .
عملگر ورودي نيز مانند عملگر خروجي به شكل جرياني رفتار ميكند . يعني همان طور كه در عملگر خروجي مي توانستيم چند عبارت را با استفاده از چند عملگر >> بصورت پشت سر هم چاپ كنيم در عملگر ورودي نيز مي توانيم با استفاده از چند عملگر << چند مقدار را بصورت پشت سرهم دريافت كنيم . مثلا با استفاده از دستور :

cin >> x >> y >> z;

سه مقدار z,y,x به ترتيب از ورودي دريافت ميشوند . براي اين كار هنگام وارد كردن داده ها بايد بين هر ورودي يك فضاي خالي بگذاريد (space) و پس از تايپ كردن همه ي ورودي ها , كليد enter را بفشاريد .

نوشته شده توسط: مرضيه در شنبه یازدهم اسفند 1386|+|

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 25)

مثال 9) تعريف ثابت ها

برنامه ي زير خروجي ندارد :

int main()
{   //defines constants ; has no output:
    const char BEEP ='\b';
    const int MAXINT=2147483647;
    const float DEGREE=23.53;
    const double PI=3.14159265358979323846;
    return 0;
}

در برنامه ي بالا نام ثابت ها را با حروف انگليسي بزرگ نوشته ايم . معمولا در برنامه براي نشان دادن ثابت ها از حروف حروف بزرگ استفاده مي كنند . گرچه اين كار اجباري نيست اما با رعايت اين قرارداد براحتي ميتوانيم ثابت ها را از متغيرها تميز دهيم .

نوشته شده توسط: مرضيه در جمعه دهم اسفند 1386|+|

برنامه نويسي به زبان ++C (پست 24)

ثابت ها

در بعضي از برنامه ها از متغيري استفاده مي كنيم كه فقط يكبار لازم است آن را مقداردهي كنيم و سپس مقدار آن متغير در سراسر برنامه بدون تغيير باقي مي ماند . مثلا در يك برنامه ي محاسبات رياضي , متغيري بنام PI تعريف ميكنيم و آن را با 3.14 مقداردهي ميكنيم و مي خواهيم كه مقدار اين متغير در سراسر برنامه ثابت بماند . در چنين حالاتي از ثابت ها استفاده ميكنيم . يك ثابت (Constant) يك نوع متغير است كه فقط يكبار مقداردهي ميشود و سپس تغيير دادن مقدار آن در ادامه ي برنامه ممكن نيست .

تعريف ثابت ها مانند تعريف متغيرهاست با اين تفاوت كه كلمه ي كليدي const به ابتداي تعريف اضافه ميشود . پس دستور :

int k=3;

متغيري بنام k و با مقدار اوليه ي 3 تعريف ميكند كه در ادامه ي برنامه ميتوان مقدار آن را تغيير داد ولي دستور :

const int k=3;

ثابتي بنام k و با مقدار اوليه ي 3 تعريف ميكند كه اين مقدار را نمي توان در ادامه ي برنامه تغيير داد .

ثابت ها را بايد در هنگام تعريف مقداردهي اوليه نمود . يك ثابت ميتواند از نوع كاراكتري , صحيح , اعشاري و ... باشد .

نوشته شده توسط: مرضيه در جمعه دهم اسفند 1386|+|