آيا سازمان‌هاي استاندارد را مي‌شناسيد ؟ 

در حال حاضر مؤسسات استاندارد زيادي در زمينه‌ي تكنولوژي اطلاعات و شبكه‌ها وجود دارند كه در جهت هماهنگي استانداردها با هم همكاري مي كنند . چند مورد از اين سازمان‌ها عبارتند از :

 ANSI :

American National Standard Institute يك سازمان خصوصي و غير انتفاعي مي‌باشد كه وظيفه‌اش توسعه و هماهنگ سازي استانداردهاي ملي است . عدم رعايت استانداردهاي اين سازمان به منزله‌ي عدم رعايت استانداردهاي جهاني است .

 IEEE :

Institute of Electrical and Electronic Engineers مسئول تدوين استانداردهاي مخابراتي و ارتباطات داده‌اي است ، بيشترين تلاش اين سازمان تدوين استانداردهاي شبكه‌هاي محلي و شهري (MAN ، LAN) است . اين استانداردها با نام استانداردهاي سري 802 معروفند .  

ISO :

International Organization for Standardization در سال 1946 پايه گذاري شد . اداره‌ي مركزي آن در ژنو در كشور سوئيس قرار دارد . استانداردهاي اين سازمان با سرنام ISO شناخته مي‌شوند كه اگرچه يك سرنام صحيح و مورد قبول سازمان است اما در اصل از لغت يوناني isos به معني استاندارد گرفته شده است . اين سازمان يك سازمان داوطلب است كه از طرف سازمان ملل براي توسعه‌ي استانداردهاي بين‌المللي ايجاد شده است . اين سازمان تمام موارد بجز مواد الكتريكي و الكترونيكي را پوشش مي‌دهد . هم اكنون اين سازمان 90 عضو دارد و شايد مهمترين استانداردي كه تدوين كرده باشد مدل مرجع ISO/OSI است .  

IEC :

International Electrotechnical Commission اداره‌ي مركزي آن در ژنو است و در سال 1909 تأسيس شده است . اين سازمان استانداردهاي بين‌المللي براي مواد الكتريكي و الكترونيكي تعريف مي‌كند . داراي 40 عضو است كه ANSI نماينده‌ي آمريكا در اين سازمان مي‌باشد . IEC و OSI متوجه اهميت فناوري اطلاعات شدند و باهم JTC1 ، مخصوص استانداردهاي فناوري اطلاعات را تشكيل دادند .  

IAB :

Internet Activities Board توسعه‌ي اينترنت را كنترل مي‌كند كه شامل دو كميته‌ي IETF و IRTF مي‌باشد . IRTF در زمينه‌ي تكنولوژي‌هاي جديد اينترنت تحقيق مي‌كند ، و IETF نتيجه‌ي اين تحقيقات را بصورت استاندارد تنظيم مي‌كند و مسئول تدوين استانداردهاي تكنولوژيكي اينترنت از جمله IP است .

دانلود ( فرمت : PDF ) 

اگر چه حاليا ديري است كان بي كاروان كولي

از اين دشت غبار آلود كوچيده است ،

و طرف دامن از اين خاك دامنگير برچيده است ،

هنوز از خويش پرسم گاه :

آه ...

چه مي‌ديده است آن غمناك روي جاده‌ي نمناك ؟

...  زني گم كرده بويي آشنا ، و آزار دلخواهي ؟

سگي ناگاه ديگر بار

وزيده بر تنش گمگشته عهدي مهربان با او

چنان چون پار يا پيرار ؟

سيه روزي خزيده در حصاري سرخ ؟

اسيري از عبث بيزار و سير از عمر

به تلخي باخته دار و ندار زندگي را در قماري سرخ ؟

و شايد هم درختي ريخته هر روز همچون سايه در زيرش

هزاران قطره خون بر خاك روي جاده‌ي نمناك ؟

چه نجوا داشته با خويش ؟

پيامي ديگر از تاريكخون دلمرده‌ي سودا زده كافكا ؟

-         درفش قهر ، نماي انتقام ذلت عرق يهودي از نظام دهر ،

لجن در لج ، لج اندر خون و خون در زهر –

همه خشم و همه نفرين ، همه درد و همه دشنام ؟

درود ديگري بر هوش جاويد قرون و حيرت عصياني اعصار

ابر رند همه آفاق ، مست راستين خيام ؟

تفوي ديگري بر عهد و هنجار عرب ، يا باز

تفي ديگر به ريش عرش و بر آيين اين ايام ؟

چه نقشي مي‌زده‌ست آن خوب ؟

به مهر و مردمي يا خشم يا نفرت ؟

به شوق و شور يا حسرت ؟

دگر بر خاك يا افلاك روي جاده‌ي نمناك ؟

دگر ره مانده تنها با غمش در پيش آيينه

مگر آن نازنين عياروش لوطي ؟

شكايت مي‌كند زان عشق نافرجام ديرينه

وز او پنهان ، به خاطر مي‌سپارد گفته‌اش طوطي ؟

كدامين شهسوار باستان مي‌تاخته چالاك

فكنده صيد بر فتراك روي جاده‌ي نمناك ؟

...

هزاران سايه جنبد باغ را ، چون باد برخيزد

گهي چونان ، گهي چونين .

كه مي‌داند چه مي‌ديده‌ست آن غمگين ؟

دگر ديري است كز اين منزل ناپاك كوچيده‌ست ،

و طرف دامن از اين خاك برچيده‌ست .

ولي من نيك مي‌دانم ،

چو نقش روز روشن بر جبين غيب مي‌خوانم ،

كه او هر نقش مي‌بسته‌ست ، يا هر جلوه مي‌ديده ست ،

نمي‌ديده‌ست چون خود پاك روي جاده‌ي نمناك .

(مهدي اخوان ثالث)